دو ماهی میشه که هیچ مطلب جدیدی رو روی دیوار های خاک گرفته ی این خونه ننوشتم. واقعاً گاهی خودم هم از کار خودم در حیرت و تعجب می مونم که چرا تا به این اندازه از دنیای نوشتن و ترانه دور میشم. شاید گرفتاری باشه. شاید نبود انگیزه باشه و شاید هم نبود یک سوژه ی خوب. البته در دورانی که تهران ناآرام بود و تعدادی از هموطنان عزیز کشته شدند موضوعاتی به ذهن بنده خطور کرد اما معمولاً اینجور مواقع تب همه نویسی زیاد میشه و همه می خواهند به نوعی با ترانه ای حرف خودشان را بزنند. این بود که تصمیم گرفتم ننویسم تا دچار کلیشه هایی که اینجور مواقع فراگیر میشه نشم. ولی خب ترانه ای عاشقانه نوشتم که البته فلسفه داره نوشتنش. این ملودی صرفاً برای ریتم ۸/۶و این سبک کار سروده شد که به درخواست دو تن از دوستان نزدیکم بود. که خب از بین این ۲ دوست عزیز، یک نفرش چندان رضایتی به این کار نداشت.که قرار شد ترانه ی دیگه ای رو بنویسم.حالا این که داستان چیه و این دو نفر دوست هنرمند من که به اسمشون قسم می خورم کی هستند بماند برای زمانی که ترانه دوم نوشته بشه و تایید بشه و به مراحل ظبط برسه تا در مطلب دیگه ای این دو نفر رو خیلی بیشتر و بهتر معرفی کنم. ضمن این که باید اعتراف کنم سخترین زمان زمانیه که بخوای برای ریتم ۸/۶ ترانه بنویسی. قابل توجه کسانی که فکر می کنند ریتم ۸/۶ یک ریتم خالتور (به اصطلاح آهنگساز ها) و ساده است. تو اینجور کار ها فاصله بین مبتذل شدن ترانه تا زیبا شدنش به اندازه یک تار مو است. چون نگارش باید ساده باشه.حالا دیگه تا چه حد این کار زیبا شده یا مبتذل باید از نظرات شما جویا بشم. گرچه که اینکار ساخته نمیشه.

جنگل راز

 

واسه سمفونی آواز ِ چکاوک

روی  ِ دستای بهاری قاصدک

می خوام از چشات ترانه بنویسم

که بخونم واسه پروانه و پوپـــک

 

تویی احساس واسه گفتن ِ ترانه

تویی اوج ِ لذت ِ شعر ِ شبانه

میشه با  تو و نگاه شرقی تو

سفر کرد به کران ِ بی کرانه

 

با تو میشه از رو تنهایی گـــُـذ َر کرد

میشه خورشید ُ واسه فردا خبر کرد

واسه حس ِ خوب ِ با تو زنده بودن

میشه شب رو با تو تا فردا سحر کرد

 

مثل موج دریا من یه  بیــقرارم

تنــم ُ به ساحل ِ چشات میارم

آخه وقتی میشه ساحل ُ بغل کرد،

که بگیری دستم و بیای کنارم

 

کویر ِ خونه ی  من از تو شد آباد

تن ِ من از این قفس با تو شد آزاد

تو که بارون شدی و باریدی بر من

غم شکست و شدم این جنگل ِ فریاد

 

جنگلی که ساختی اینجا پر ِ رازه

پــُر ِ آواز ِ قناری، پر ِ سازه

تو همیشه هستی و پر از ترانه

وقتی ماه نورش ُ به چشات می بازه

 

۱۳۸۸/۶/۱۴

آریا فتاحی

 

پی نوشت ۱: چندی پیش خبر بدی را از رسانه های ماهواره ای شنیدم که به شدت من را تکان داد.       " عبدی یمینی " تنظیم کننده چیره دست و هنرمند مملکتمون متاسفانه در سانحه هوایی پرواز تهران - ارمنستان جان خودش رو از دست داد و غمی بزرگ رو برای جامعه موسیقی پاپ بر جای گذاشت.گفته شده که عبدی عزیز برای دیدار دوست دیرینه اش " ابی" راهی این سفر شده بود. خاطره تنظیم های طلایی او در آهنگهایی چون:

سهم من: خواننده (داریوش) - ترانه سرا (اردلان سرفراز)

به بچه هامون چی بگیم: خواننده (داریوش) - ترانه سرا (اردلان سرفراز)

آلبوم "امان از" داریوش با ترانه های شهیار قنبری و ملودی و تنظیم های عبدی یمینی

دلبر : خواننده ( ابی) - ترانه سرا ( اردلان سرفراز) با ملودی فرید زلاند

یاد عبدی عزیز همیشه با ما هست و او در قلب و روح ما جای دارد. روحش شاد.

پی نوشت۲: ۷ شهریور ماه سالگرد برگزاری جشنی بود که من برای پاسداشت از ابی عزیز برای خدمات ۴۰ ساله اش بر پا کرده بودم. جشنی که داستان های زیادی را برای من و جمع زیادی از دوستانم به وجود آورد. قصد داشتم در سالگرد این روز مطلبی مفصل بنویسم اما به دلایلی متعدد از نوشتنش صرف نظر کردم. این که چرا امسال این جشن برگزار نشد به خاطر مشکل تراشی ها و جو سازی هایی بود که در این قبیل مراسم ها به وجود می آید و این که در چند ماه پس از برگزاری این جشن آنقدر از ابی وکارهای سطح پایین و ریمیکس های بی دلیلش ناراحت شدم که عطای این داستان را به لقایش بخشیدم. فقط خواستم یاد آوری کرده باشم از آن روز های سخت و تشکری مجدد بکنم از دوستانی که بنده را همراهی و حمایت کردند.

پی نوشت ۳: به دلیل نگارش پی نوشت ۲ که مربوط به ابی و مراسم پارسال است و به خاطر وجود عده ای طرفدار نما که سطح شعور و ادبیات و تربیتشان تنها به الفاظ رکیک محدود شده و نیز برای جلوگیری از مسموم شدن جو این سایت و مکدر ننشدن خاطر دوستان عزیز تنها در این شماره نظرات با تایید من منتشر می شود تا توهین های احتمالی حذف گردد. با پوزش بسیار از شما دوستان.

 

---

ظالم

 

ای تو ای آبی رویا

ای تو روشنی فردا

ای تو پایان  ِ سیاهی

تو که مهتابی و ماهی

 

با من از سنگینی بـُــغضِت بگو

از تــَپـیدن های بی نــَـبضـِت بگو

حرفی از آغاز ِ پایانم بزن

نعره ای بر جان ِ بی جانم بزن

 

شاید این هم خونه ی دل سنگ تو

جون بگیره ، باز بشه همرنگ تو

بذار تازه شـَم من از کابوس  ِ این پژمردگی

دعوَ تــَم کن به دوباره ها از این سرخوردگی

***

اون که خنجر زده به احساس تو منم ، منم

اون منم که از صدای گریه ی تو می شکنم

تویی دل شکسته و درگیر ِ بارونی شدن

منم او مـُــجرم ، که محکوم  ِ به زندونی شدن

 

من یه مرد ِ ظالمــَم، تقــدیر ِ تو از سرنوشت

اما تو بانوی عشقی ، حـُــکم  ِ نوری در بهشت

من گرفتار ِ جنونم، جــِنسـَم از جـِنس زمین

اما تو از آسمونی، غربت ِ من رو ببین

 

بــُـغضت ُ  بشکن، بذار اشکای تو جاری بشه

شاید این گریه واســَم فریاد ِ بیداری بشه

به من از نو، دوباره فرصت ِ عاشقی بده

جرعه ای از عطر ِ پاکت ، از شقایقی بده

 

۱۳۸۸/۳/۱۱

آریا فتاحی

 ---------------------------------------

پی نوشت ۱: این ترانه را به همان شکل که در ذهنم جاری شد نوشتم و با کمی جابه جایی و تدوین و تغییر به اینجا رسید. از این جهت  در سیلاب ها و در قسمت هایی وزن کار نظم خاصی دیده نمیشود.

پی نوشت ۲: از همه دوستانم که صمیمانه دوستشان دارم و همواره از خواندن آثار و ترانه هایشان لذت می برم بسیار بسیار زیاد پوزش می خواهم به خاطر این مدت طولانی که نبودم و کمتر نظر دادم. مشکلات کاری و به خصوص روحی و فکری من را از دنیای مورد علاقه ام یعنی ترانه دور کرد. اما از این پس حتماْ حضور مستمر خواهم داشت و جبران خواهم کرد.

پی نوشت ۳: سرانجام ابی خواننده ی دوست داشتنی که چند وقتی بود با کارهای سطح پایین و نازل خود دل من یک نفر را به درد آورده بود  با کاری زیبا و اجتماعی به مناسبت انتخابات ایران دوباره من را شاد کرد. ترانه ای که خیلی زیبا پشت پرده ی انتخابات را ظریفانه بیان کرده است. متن ترانه را برایتان می گذارم:

 از این تصمیم می ترسم / در افکارم غم ِ نان است

دلم در کاغذی مرموز / در این صندوق پنهان است

 

از این تصمیم می ترسم / که مار از آستین روید

که دست معرکه گیری/  کلید ِ جعبه را جوید

 

از آزادی اگر گفتن / بدان دریا سرابی هست

بگو بین بد و بد تر / چه حق ِ انتخابی هست

 

به انسان رای خواهی داد؟؟؟/ به عنوان، عکس یا تبلیغ؟؟!!

به اسم ِ " بهتر از هیچه " / دموکراسی در تعلیـق

 

کسی که فکر کرد، از بد / نمایی خوب پیدا کرد

به جای دیدن یک فیلم/ میان پرده تماشا کرد

 

خبرهای خوش فردا / به دست کولیان افتاد

بهای فال ِ خوشبختی / برای ما گران افتاد

 

اگر روباه جای شیر / نصیبش تاج ِ زرین شد

بدان که سرنوشت ما / همه از پیش تعیین شد

 

ملودی و تنظیم : شوبرت آواکیان

ترانه: از ایران رفته با نام مستعار "آریانا"

 

 

 

---

به ایرانیان سال نو شاد باد                                ز جمشید و از بزمشان یاد باد

نوروز می رسد و باز هم هلهله شادی همه جا بر پاست. مهم نیست که چگونه و چطور می آید. مهم این است که ما هستیم. ایران هست و تا ایرانیان حقیقی هستند آیین و سنت های دیرین این مرز و بوم همواره زنده و پا برجا هستند حتی اگر نخواهند که باشد.

با تاخیر بسیای زیاد که بیشتر به علت سفر بود وبلاگم را به یاری اهورامزدا در سال جدید به روز کردم.سالی که گذشت برای من به لحاظ ترانه و به لحاظ هنری سالی بسیار با شکوه و خاطره انگیز بود. به این جهت که از مجموع ۱۴ ترانه ای که در سال ۸۷ نوشتم ۷ تای انها به پای ساخت ملودی رسیده اند و از این ۷ تا ۲ تا کارشان به اتمام رسیده است که جای خوشحالی برایم دارد بیشتر از آن روی که با کسانی هم ترانه شده ام که بی شک آینده ای روشن دارند و هدفشان بسیار بالاست .کسانی که در ادامه بیشتر به آنها می پردازم.

و البته یکی از بدترین رویداد های ممکن که در واپسین روزهای سال 87 اتفاق افتاد، تعطیلی ماهنامه     " خاکستری" بود که به راستی دو سال از جان و دل برای ارتقای سطح کیفی هنر به خصوص ترانه و صدا تلاش کرد. لازم می دانم از مدیران این ماهنامه پربار کمال تشکر را داشته باشم. دوستان خوبم: احمد فتاحی- پویان مقدسی- مزدا موسی زاده. کسانی که به واقع برای هنرمندان تلاش کردند اما افسوس که هنرمندی جواب آنها را به گونه ای دیگر داد که در پست بعدی به آن می پردازم.

با امید به برآمدن روز و روزگاری خوش برای همه ی هنرمندان و هنر دوستان عزیز،

سالی خوش و نیکو را برایتان آرزومندم

حکایت

 

واسه دَرک ِ واژه ی رها شدن

به یه ماهی میشه دریا رو بدی

واسه ی لمس حضور ِ زندگی

به یه مـُــرده میشه فردا رو بدی!

 

به قناری میشه پرواز ُ بدی

وقتی آسمون تو چشماش جا بشه

تک درخت ِ دشت ِ پیر ِ تب زده

می تونه با ابرا هم صدا بشه

 

ماه ِ نـُـقره می تونه حوض ِ شب ُ ،

با ستاره هاش چراغونی کنه

خود ِ سَمفونی جنگل شـُـدنه،

وقتی بُلبل با تو هم خونی کنه!!

 

اما این حکایت ِ خیالی آرزو هاس

که فقط جاشون تو رویا س ، توی خواب

تو تـَـجـَسـُـم ِ یه طرح ِ بی سَری

که دروغی ، که سَرابی ، اما تو لباس آب

 

می دونم دریا واسَم زیادی بود

اما می شُد یه وجب از آب ِ نو شدن بشی

می دونستم شب  مُردَن دیگه فردا نمیشه

تو نخواستی واسه من حماسه ی عَــدَن بشی

 

می شُد آسمونی شه حضور ِ تو

واسه پرواز  ِمن از کـُـنج ِ قــفس

می شُد این درخت  ببوسه بارون ُ

اگه بارون می شدی، همین و بَــس

 

ببین این قالب ِ خـَســتم ُ ، ببین

که شده به رنگ ِ ساعت ِ غروب

این حکایت ِ من و تو ، ما شدن

شده بــدترین ِ قصه های خوب

 

۱۳۸۸/۱/۹

آریا فتاحی

-----------------------------------------------------------------------------------------

طلوع یک آواز

همیشه معتقد بودم از کار خوب باید تعریف و  کار بد را باید نقد کرد. این که دست اندرکاران یک اثرهنری چه کسانی هستند چندان اهمیتی ندارد اما آنچه در پایان کار باید هنری و اصولی باشد کاری است که مردم آن را می شنوند. کاری که اکنون تبلیغ آن را با افتخار در این وبلاگ انجام داده ام کاری است بسیار زیبا به لحاظ موسیقی و به لحاظ تنظیم و آواز. کاری از دو دوست هنرمند و دوست داشتنی خودم. هم ترانگان شریف و بی ادعایی که امروز با این ترانه آمدند تا بگویند ما هستیم نه فقط برای بودن بلکه برای تغییردادن گوش و سلیقه ی شنونده . برای آغازی نو برای موسیقی نوین به خاک افتاده  و برای جاودانه شدن. حسام بهبهانی و آرمان اخوان. یکی آواز خوان و دیگری آهنگساز وتنظیم کننده. دو انسان سرشار از حس هنری و دریایی از نت و ملودی. این تعریف ها به خاطر دوستی من با این عزیزان نیست. چون کار خوب شایسته تقدیر است. و البته که کارهای دیگری را هم از این دوستان شنیده ام و خواهیم شنید در آینده ای نه چندان دور. این دوستان سختی و مشقت و هزینه ی بالایی را تجربه کردند، تا این کار بیرون آمد.  چون در چند و چون ساخت این کار قرار داشتم. کاری که به صورت کاملا زنده با سازهای زنده ضبط شد. کاری که آواز خوانان بزرگ ایران امروز نمی کنند، این دو جوان به واقع بی ادعا انجام دادند. این آهنگ تمام حس گم شده ای را که من سالهاست در آهنگهای جدید کسانی چون ابی وداریوش و گوگوش به دنبال آن می گردم را یکجا به من متقل می کند. پس سخن کوتاه می کنم و دعوت می کنم از شما که کار " اگه روزی تو نباشی " را حتماً گوش کنید و آن را از دست ندهید. در پایان اطلاعاتی از نوازندگان کار در اختیار شما می گذارم تا به عمق این کار شگرف  بیشتر پی ببرید.

گیتار: محسن مرشد ( گیتاریست زنده یاد بابک بیات)   و آرمان اخوان

گیتارباس: اریک آیوازیان

فلوت: ناصر رحیمی ( دیگر همکار ثابت زنده یاد بیات و بهترین نوازنده فلوت ایران  )

ویولون سولو: سامان جعفری

سرپرست گروه زهی: سامان جعفری

میکس و مسترینگ: آرمان اخوان

 

پی نوشت ۱: برای اطلاعات بیشتر در مورد ترانه" اگه روزی تو نباشی" و هم چنین دانلود این آهنگ می توانید به این آدرس مراجعه کنید.     http://www.aghay-e-seda.blogfa.com

پی نوشت۲:در پُست بعدی وبلاگ به هنرمندی خواهم پرداخت که عمری را با او سپری کردیم ولی او اکنون پاسخ هواداران را با بی حرمتی تمام داد.

پی نوشت ۳: از آنجا که همیشه دشمن و مشتی انسان بی هویت و بی شخصیت در همه جا حضور دارند و بنده را هم از ناسزاهایشان بی نصیب نگذاشتند و نیز از آنجا که معتقدم برای یک خانه ی کوچک که کارش فقط ترانه و بحث های هنری است گذاشتن فیلتر و تایید کامنت ها کاری ناشایسته است ، از شما دوستان پیشاپیش پوزش می طلبم چون ممکن است در فاصله ای که من برای چک کردن وبلاگ می آیم این انسان نماهای بی هویت از کلماتی رکیک استفاده کرده باشند و فضای وبلاگ را مسموم کنند. این نکته را خواستم عرض کرده باشم چون با فیلترینگ کامنت مخالفم.

 پی نوشت ۴: دوست عزیز و دلسوز ما جناب " علی کمارجی نژاد" در تلاش برای ساختن و بنا کردن محفلی مجازی هستد برای ترانه سرایان جوان ایران تا بتوانیم در کنار هم بیشتر و بهتر به ترانه ایران که مدتی است توسط عده ای نان به نرخ روز خور گوشه گیر و منزوی شده کمک بکنیم.اتفاقی بسیار بسیار با شکوه و بسیار مثبت که اگر با همکاری و همیاری دوستان هم همراه بشود بسیار با شکوه تر هم جلوه می کند. برای دریافت اصلاعات بیشتر می توانید به وب سایت شخصی جناب کمارجی نژاد سر بزنید  به این آدرس :http://kamareji.blogfa.com

و در صورت قبول همکاری موافقت خودتان را در وبلاگ ایشان در بخش کامنت ها اعلام بفرمایید.

آدرس خود " بنیاد ترانه" که مکانی است مجازی برای گردهمایی ترانه سرایان به شرح زیر است:

http://canto.blogfa.com

پی نوشت ۵:       دانلود ترانه " اگه روزی تو نباشی"

 

---